Plant-based

Mocht ik een euro krijgen voor elke keer dat iemand mij vroeg waarom ik geen vlees eet, dan zou ik moeiteloos kunnen gaan rentenieren. Terwijl ik het net andersom bekijk. Waarom zou je wel vlees, vis of zuivel eten? Als je perfect gezond en lekker kan eten, zonder dat er dierenleed aan te pas komt én je terwijl ook het milieu een plezier doet door het plantaardig te houden, waarom zou je het dan niet doen?

Ik ben uiteraard niet zo naïef en besef ook wel dat anno 2019 vlees en zuivel eten nog steeds mainstream is. Maar toch is er een verandering op til. Of, beter gezegd, al bezig…

Ik hoor steeds vaker van mensen dat ze bewust omgaan met de vleesconsumptie binnen hun gezin en meermaals
per week veggie gaan. Prachtig, toch!

Waar je 20 jaar geleden speciaalzaken moest afschuimen om vleesvervangers te vinden, word je nu in veel supermarkten met plantaardige producten om de oren geslagen. Elke zichzelf respecterende horecazaak heeft tegenwoordig veggie en vegan op de kaart staan, of doet op zijn minst moeite om een gerecht om te toveren in de plantaardige versie ervan. Vegan is meer en meer alomtegenwoordig en dat kan ik enkel toejuichen!
Los daarvan legt, wat mij betreft, iedereen op z’n bord wat hij of zij zelf wil. Ik zal mijn keuze nooit gaan opdringen aan iemand anders en je zal mij zelden of nooit betrappen op preken. Tenzij het over dt-fouten gaat, daar raak ik nu éénmaal nooit over uit gepreekt!

Aangezien je veel meer vliegen vangt met honing (of in mijn geval, ahornsiroop) dan met azijn, hoop ik van mensen te kunnen bekoren met mijn kookkunsten. Van hen te laten inzien dat plantaardige
voeding geen saai, smakeloos of geitenwollen sokken imago hoeft te hebben.

Ik hoop van heel veel mensen, van de meest verstokte vleeseter tot de meest doorgewinterde veganist, rond mijn tafel te mogen verwelkomen en kennis te laten maken met het immens rijke smakenpallet dat de plant-based keuken te bieden heeft.

Amen!